Komentarze do: JAK ODKRYĆ DZIECKO W SOBIE I ZMIENIĆ ŻYCIE W BAJKOWĄ GRĘ

Autor: reviewsv388

reviewsv388 — Sat, 10 Jan 2026 01:40:01 +0000

Reviewsv388... well, hopefully the reviews are actually helpful. Always good to read before you leap, innit? reviewsv388

Autor: jiliwinlogin

jiliwinlogin — Wed, 07 Jan 2026 15:55:49 +0000

JiliWinLogin always makes accessing the games so smoooth! No hassle at all. Quick and easy to log in and start playing. Appreciate the convenience, guys! jiliwinlogin

Autor: bet669login

bet669login — Wed, 07 Jan 2026 15:25:18 +0000

Bet669login, got it. I haven't had any issues logging in, which is always a plus in my book. If you're trying to get in, this is the link: bet669login

Autor: betboomlol

betboomlol — Tue, 09 Dec 2025 23:10:15 +0000

League of Legends bettors, this one's for you! Betboomlol seems to be focusing on LoL. Are the odds good? Any tips for betting on LoL on this site? Check it out here: betboomlol

Autor: Klaudiusz

Klaudiusz — Mon, 13 Jan 2025 11:26:27 +0000

Umysł dziecka przypomina umysł oświeconego – nie ma żadnych granic. Nie ma też niezbędnego interfejsu do wytłumaczenia dorosłym czym jest świat. A jak już ten interfejs posiądzie to jego świadomość przebywa w dualnej iluzji. Dlatego tak niewielu na świecie wie czym jest świat.

Dla tych którzy tęsknią za otwartością dziecka zamieszczam cytat z Tajemniczego Przybysza Marka Twaina:
„Prawdą jest to, co odsłoniłem przed tobą; nie ma Boga, wszechświata, rodzaju ludzkiego, ziemskiego życia, nieba i piekła. To wszystko jest snem — groteskowym i głupim snem. Nic nie istnieje prócz ciebie. Ty zaś jesteś jedynie myślą — ulotną myślą, niepotrzebną myślą, bezdomną myślą, wędrującą samotnie wśród pustej wieczności!
Zniknął, a ja byłem przerażony, gdyż uświadomiłem sobie jasno, że wszystko, co powiedział, jest prawdą.”

Autor: monika

monika — Mon, 13 Jan 2025 09:40:26 +0000

Psy rozumieja kazda moja mysl? Alez oczywiscie, ze tak. Kamienie maja dusze? No jasne. Nie trzeba jechac do Mongolii ani biegac za animizmem po stepach, plemionach, tajgach. To wszystko jest w nas, ale zostalo splugawione, zabrane, zasypane, zbeszczeszczone( kocham j. polski). Zeszlismy tutaj naiwnie ufni i kochajacy. Pokonalismy traume porodowa i zaczelismy bawic sie w zycie. Autentycznie, bez masek, bez podzialow. Widzielismy skrzaty w ogrodzie, babcie, ktorej nie widzial nikt inny, sanie mikolaja, Piotrusia Pana i Malego Ksiecia z roza, lisem i na ksiezycu. To wszystko widzac mielismy przekonanie , ze jest zywe, prawdziwe i niezniszczalne. Poszlimy do szkoly i tam wyszydzono nasza " wiare", wysmiano nasza ufnosc i splugawiono naszego niewidzialnego przyjaciela. Tam zaczwslismy sie wstydzic, ze moze mamy inaczej, ze jestesmy dziwni, ze nie pasujemy do innych. Do dzis zaklady psychiatryczne pelne sa tych zakletych dzieci, ktore nie oddaly tego w co uwierzyly. Dobry psychiatra czy psycholog wie,ze to sa perly i to co mowia trzeba brac z wdziecznoscia. Widza swiat jakiego my juz widziec nie potrafimy. System zakuwa ich w lancuchy, zabiera klamki i podaje piguly. Wlasnie po to, by zniszczyc tych, ktorzy nie ulegli. Zabic, zniewolic i odseparowac. Tam, gdzie zaslona jest cienka tam robi sie niebezpiecznie dla systemu i prawdy. Byc jak dzieci i nie dac sobie tego odebrac. Byc jak dzieci i smiac sie do slonca, rozpuszczac w trawie, zbozu, milosci do natury. Byc jak dzieci to powrocic do duszy, zachwycac sie lisciem, rosa i tanczyc w deszczu. Byc jak dzieci to wiedziec, ze to jest tylko moment a doswiadczenie jakie zabierzemy zostanie na zawsze. Byc jak dzieci to wejsc do Krolestwa, to dostrzec swoje swiatlo i moc. Dzieci sa niesmiertelne, dzieci maja skrzydla, dzieci sa przyszloscia. Dzieci...dopoki nie stana sie doroslymi...by z czasem znowu powrocic do siebie, do raju, edenu, do jedni, do poczatku. A do tego potrzeba jest swiadomosc. Ta,ktora rowniez przed nami ukryto, ktora rowniez splugawiono, wyszydzono i wrzucono na stos. Plonela, ale zyje. Jest niezniszczalna bo pochodzi z duszy i beton materii jej nie pokona. Byc jak dziecko to zlapac kontakt z dusza i frunac, frunac, frunac...niech trwa

Autor: S.A.P.

S.A.P. — Mon, 13 Jan 2025 08:28:20 +0000

Mathilda Sicard Nie wierze w bajki. Czyjes. Zyje w swojej bajce, ktora sie permamentnie tworzy. Czuje sie jak rodzic fantastycznego dzieciaka i jak dziecko klawego rodzica. Wszystko to w formie jednego ludzkiego cialka, ktory ma aspect starszej pani. Taka przebieranka, zeby nikomu nie przyszlo do glowy wysylac mnie na nowo do szkoly. Tak sie umowilysmy, bo ten dzieciak, to tez "baba".