Jeśli chcesz zrozumieć musisz wykroczyć poza logikę. Poza konceptualne myślenie. Konceptualne myślenie jest tylko warstwą rzeczywistości lub iluzją.

To nie ma żadnego znaczenia.

A może nie.

Bo może ktoś chce zrozumieć.
Bo może ktoś chce przestać cierpieć.
Bo może ktoś coś…

Skoro życie nie ma sensu, prawda nie ma znaczenia, a wszystko jest iluzją – to po co jeszcze piszesz? Po co próbujesz mnie przekonać do czegoś, co sam nazywasz pustką? Jeśli naprawdę nie masz nic do udowodnienia, to nie masz też powodu do rozmowy.

Z jednej strony wydajesz się zdawać sobie sprawę że wszystko co napiszemy jest błędne.
Z drugiej strony wytykasz mi „grę słów”.
Tym właśnie to jest ponieważ wszystko co napiszemy jest błędne.
Dlatego szukamy różnych sposobów żeby wyrazić to czego nie da się wyrazić. Możemy jedynie próbować wskazać na coś. I to właśnie robię.
Wszystko co kiedykolwiek myślałem jest iluzją. Wszystko co dzisiaj myślę jest taką samą iluzją. Bo to jest dokładnie ta sama myśl którą nic nie można wyrazić. Myśli tak samo jak słowa są dualne. Myśl jest ograniczeniem. Mowa jeszcze większym. Spróbuj wyjść poza myśli. Spróbuj znaleźć gdzie idzie myśl jak znika z głowy. Spróbuj podążyć za myślą. Nie w sensie jej powtarzania tylko w sensie śledzenia gdzie się przemieszcza. To takie ćwiczenie które trochę „zmiękcza” różne człowiecze struktury energetyczne.

Prawda jest wartością samą w sobie jeśli za taką ją uznamy. Czy prawda istnieje czy nie istnieje? A znasz jakiś warunek istnienia? Prawda istniej ponieważ nie istniej, dlatego istnieje. To najlepsze co można napisać. To co piszę jest pewnym odprogramowaniem umysłu. Usunięciem z niego „sztywnych” przekonań dotyczących istnienia.  Można też napisać że jedno z dwóch zdań jest prawdziwe:
1.     Prawda istnieje
2.     Prawda nie istnieje.
Jeśli dowolne z tych zdań jest prawdziwe to prawda istnieje.

Po co chcesz odróżniać prawdę od nie-prawdy? To tylko koncepcje które możesz użyć do zrozumienia.
Prawda jest stała. Jest zawsze, niezależnie od wszystkiego. Być może jest to założenie. Trudno. Nic lepszego nie znajduję. Dlatego jeszcze raz napiszę że to co może zostać zniszczone nie jest prawdą. Poza tym przyjrzyj się prawdzie. Czy znasz jakąś nie-prawdę która istnieje? Podaj przykład nieprawdy która istnieje. Oczywiście znowu dochodzimy do interpretacji słowa „istnienie”. I tak wkoło.

Piszę bo mogę. Bo pewnie jest ktoś kto chce zrozumieć. Zastanów się czy chcesz zrozumieć czy udowodnić że nie da się zrozumieć.

Iluzja i prawda nie są oddzielnymi stanami. Iluzja i prawda są oddzielnymi stanami. Oba te zdania są tak samo prawdziwe. Można powiedzieć że zależy to od tego czy jesteś dualnym umysłem czy nie dualnym. Ale to znowu tłumaczenie słowami którymi nie da się nic wytłumaczyć.

To wszystko o czym piszę jest bardzo trudne do przekazania. Nie nazwałbym tego filozofią. I trzeba być bardzo otwartym i bardzo chcieć znaleźć prawdę aby coś z tego zrozumieć.

O świecie, pokaż mi prawdę o sobie. Pokaż mi prawdę o mnie. Pozwól mi przeniknąć wszystkie zasłony iluzji które oddzielają mnie od prawdy. Unicestwij mnie jeśli trzeba ale pokaż mi prawdę. Zabierz wszystko co mam za prawdę.
Czy ta deklaracja brzmi dostatecznie poważnie? Nie wiem po co Ci ona. Dla mnie ona nic nie znaczy bo i tak już nic nie mam. Zrozumienie że wszystko jest iluzją powoduje że tracisz wszystko. Jesteś wtedy wolny. Niby nic się nie zmienia ale wszystko się zmienia.

Życie nie ma żadnego sensu. Ma tylko takie sens jaki mu nadamy. Czy to jest sens czy nie-sens? W związku z tym nie ma dla mnie żadnej drogi. Nie muszę sobie nic udowadniać. Nie muszę się obawiać tego że stracę sens życia bo jego nie ma.

A jaki jest Twój cel Danielu? Chcesz znaleźć prawdę czy udowodnić mi że się tego nie da zrobić?

Jeśli chcesz pisać dalej to podziel pytania na jakieś mniejsze zarządzalne kawałki bo w sumie nie wiadomo do czego się odnoszę w kilku miejscach (a pewnie mi coś uciekło).

W poszukiwaniach prawdy nie trzeba mieć super intelektu. Jedyne co trzeba mieć to wolę dotarcia do prawdy.

Trzymaj się.