Rzeczywiście, sama wiedza nie zmienia rzeczywistości – klucz tkwi w działaniu. Ale warto pamiętać, że czasem wystarczy jedno zdanie, jeden cytat, by zaszczepić w kimś myśl, która zacznie kiełkować. Nie każdy od razu sięgnie po książki Grinberga czy wdroży jego metody, ale jeśli choć jedna osoba zacznie świadomiej patrzeć na siebie i swoje życie, to już krok w stronę realnej zmiany. Inspiracja bywa pierwszym impulsem do działania – i to też ma ogromną wartość. ❤

Dziś wyleję kubeł zimnej wody na mentalne samozadowolenie. Bo tutaj pojawia się kluczowa kwestia – większość ludzi traktuje tego rodzaju informacje jak fascynującą opowieść, ale nie idzie głębiej. Owszem, idee Grinberga są inspirujące – podobnie jak wiele koncepcji na temat świadomości i natury rzeczywistości. Jednak prawdziwy problem tkwi w tym, że dla wielu pozostają one jedynie intelektualną ciekawostką, a nie impulsem do zmiany.
Ilu spośród tych, którzy zachwycają się tymi teoriami, faktycznie sięgnęło po prace Grinberga, zgłębiło jego metody czy podjęło próbę praktykowania jego medytacji? Wiedza sama w sobie nie przekształca rzeczywistości – to działanie sprawia, że teoria może stać się żywą mądrością.
Dobrze jest poszerzać horyzonty i poznawać nowe sposoby myślenia, ale kluczowe pytanie postawione przez autora – co z tym zrobisz? – doskonale oddaje sedno sprawy. Bez realnego zastosowania, bez weryfikacji tej wiedzy w doświadczeniu, pozostaje ona jedynie zbiorem myśli, które nie mają siły sprawczej.
Dlatego mogę powiedzieć, że większość ludzi nie zrobi z tym nic. Nie dlatego, że to nieprawda, lecz dlatego, że niewielu podejmuje wysiłek, by przejść od teorii do praktyki. A przecież to w działaniu kryje się prawdziwa moc.

I dobrze. Być sobą to jest to! https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t6c/1/16/2764.png

Ja już nie potrafię https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t40/1/16/1f62d.png Staram się, zgłębiam wiedzę, wierzę w to a jednak cały czas jestem połączona z polem dysharmonii. Nie oglądam telewizji, chociaż…w poniedziałek obejrzałam Teatr w TV, z Mistrzem Janem Peszkiem. Gra aktorska, to jedno ale wg mnie zagrał mentalność Burmistrza. Coś niemożliwego https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/te3/1/16/1f490.png Gdybym tak mogła „zagrać” zmienioną swoją mentalność? Udać coś innego, niż mam? Jak to zrobić, by wejść w TO? Nie potrafię https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t9b/1/16/1f97a.png

Nasz umysł to taki „gadacz”, który jest natrętny i trudno go czasami uciszyć. A czym bardziej wychodzimy z siebie i uwaga idzie na zewnątrz, tym bardziej trudno go okiełznać.
Ale jak to nasz umysł, to kto, jak nie my sami mamy być jego szefem? A dobry szef musi umieć dobrze zarządzać, wiedzieć, co robić, by to nie „przyrząd” zawiadował naszym prawdziwym JA.
Są sposoby: nie dać się przebodźcować, dbać o jego higienę, przekierowywać „gadacza” na inne tory, obserwować myśli i być tam, gdzie dobre narracje podnoszą nam wibracje.

☺