Po pierwsze: nie odmawia się starym przyjaciołom. A Romuald był jednym z moich pierwszych nauczycieli – to on dawno temu wprowadzał mnie w świat zupełnie mi nieznany. A że jest człowiekiem ciepłym i wrażliwym, jego świat zafascynował mnie właśnie tym ciepłem i wrażliwością, więc nie mogłem odmówić. Postaram się zatem załadować moją starą dupę do mojej starej Laguny, aby jakoś doczłapać się na ten zlot.

Przyjadę z tematem: „Cud nie spada z nieba – zrób go sobie sam!”. Nie, to nie będzie wykład – od wykładów są panowie z tytułami: prof., doc. i cała ta reszta. To będzie spotkanie, podczas którego podzielę się moimi doświadczeniami – jak w możliwie przyzwoitej formie utrzymać ciało, umysł i duszę. To nie będą warsztaty, ale trochę poćwiczymy. Nauczymy się kilku skutecznych narzędzi – ale bez napinki. I najważniejsze: to nie będzie rozmowa dziada z obrazem, bo to uczestnicy zdecydują, jak się potoczy nasze spotkanie.

Dostaję od Was sporo maili z pytaniem, czy da się mnie jeszcze gdzieś „złapać na żywo”. No to teraz jest okazja. Być może ostatnia, nie ukrywam. Zatem zapraszam do Centrum Promocji Zdrowia „Taraska” w dniach 21–24 sierpnia 2025 roku. Tu macie link do tego wydarzenia. Taraska leży w otulinie Sulejowskiego Parku Krajobrazowego – oprócz wykładów mają być ogniska, tańce i swawole. Wszystko to w „pięknych okolicznościach przyrody”, więc może być naprawdę miło.

Bo przecież, bez względu na to gdzie jesteśmy na swojej ścieżce życia – warto czasem wykonać mały skok w bok. Sens tej wędrówki nie polega tylko na tym, dokąd zmierzamy. Chodzi raczej o to, z kim idziemy i co zdarza się po drodze. Czasem jeden wieczór przy ognisku znaczy więcej niż całe lata przesiadywane w Internecie. A jeśli jeszcze można się przy tym razem pośmiać – to, proszę Państwa, mamy do czynienia z prawdziwym cudem. Tym zrobionym samemu.

p.s.

A w środowym lamusie muzycznych sucharów tym razem o drobiu. Mam nadzieję, że dzieciom spodoba się ta piosenka o dwóch kaczorach. „Jeden jest śliczny i śliczny jest drugi, z pierwszego wejrzenia nie do odróżnienia” – śpiewałem razem z dziećmi, ale jeszcze większą radość z tej piosenki mieli rodzice. Nie wiem, czy teraz znajdziecie w niej drugie dno, a jeśli nie – dajcie posłuchać dziadkom. Oni będą wiedzieli, o co chodzi. KACZORY

Artykuł TOTALNA BIOLOGIA, STARA LAGUNA I CUD. SPOTKAJMY SIĘ W TARASCE. pochodzi z serwisu Stanisław Andrzej Penksyk.

Załóżmy jednak, że doszło do… no, bzykanka. Tata musiał akurat nie założyć prezerwatywy, a mama w tym samym czasie miała owulację. Twoja mama miała do dyspozycji pół tysiąca jajeczek przez całe życie, ale to właśnie wtedy trafiło na to jedno, wyjątkowe, do którego dopłynął jeden z miliona plemników Twojego taty. Twój plemnik! A przecież tata miał do wyboru 500 miliardów Twoich potencjalnych sióstr i braci, ale wtedy na metę dotarł właśnie Twój spryciarz z wijącym się ogonkiem.

Pomyśl, że dokładnie to samo dotyczyło Twoich dziadków. Zarówno od strony mamy, jak i taty. Prawdopodobieństwo, że z tej skomplikowanej układanki powstaniesz właśnie Ty, liczy się w bilionach! A jeśli policzymy pradziadków, prapradziadków, praprapradziadków i tę całą kompanię Twoich przodków?! Wtedy mówimy o prawdopodobieństwie na poziomie tryliardów! Rozumiesz? Doszło już do Ciebie jakim jesteś prawdziwym cudem?

150 tysięcy ludzkich pokoleń kopulowało przez tysiące lat w zimnie i upale, żeby w końcu na planecie Ziemia pojawił się ktoś taki jak TY! To była szansa liczona w kwadrylionach! Ktoś musiał kogoś spotkać, pokochać, a czasem po prostu… zgwałcić, żebyś mogła/mógł się dziś zastanawiać, co założyć na imieniny cioci. Bo u cioci na imieninach są goście i jest rodzina, więc program się rozpoczyna do śmiechu no i do łez… I niewykluczone, że na tych imieninach pojawi się szansa na nowe życie.

Czy naprawdę masz jeszcze wątpliwości, że powinieneś kochać siebie? Człowieku (jeśli piszę człowieku, nie odróżniam płci), wygrałeś los na boskiej loterii! Przestań marudzić, jojczyć i narzekać. Bądź wdzięczny wszystkim swoim przodkom i ciesz się każdą sekundą swojego bezcennego życia. Bo skoro już tu jesteś, to warto żyć tak, jakbyś był nagrodą główną w największym, najwspanialszym i najcenniejszym konkursie wszechświata. Bo jesteś!

Artykuł JESTEŚ CUDEM NA SKALĘ WSZECHŚWIATA – KIEDY WRESZCIE TO DOCENISZ? pochodzi z serwisu Stanisław Andrzej Penksyk.