Jak można zerwać metki, które się do nas przykleiły? Jest kilka strategii na wyeliminowanie irytującego „ja już tak mam”. Warto jednak zdawać sobie sprawę, że zrywanie metek to nic innego jak uwolnienie się od przeszłości. Ale to wiąże się z podejmowaniem ryzyka. Przyzwyczaiłaś się już do swojego obrazu i w wielu przypadkach ten obraz wspiera cię w codziennym życiu, ale gdy naprawdę chcesz zerwać z przeszłością…

Wyeliminuj na dobre „Taka już jestem”. Jeśli przyjdzie ci to na myśl, staraj się zastąpić je myślą: „znowu sięgnęłam do swojej starej metki”. Poprawiaj się głośno, jeśli to możliwe, i mów: „taka kiedyś byłam”. Zamiast „zawsze taka byłam” powiedz: „teraz już nie jestem taka”, a zamiast „taka to już moja natura” powiedz: „kiedyś wierzyłam, że to moja natura”.

Dobrze byłoby mieć jakiegoś przyjaciela, który pomoże ci walczyć z przeszłością – i to do tego stopnia, że uszczypnie cię, gdy wpadniesz w stare przyzwyczajenia. Ćwicz celowo i chociaż raz w tygodniu wybierz sobie jeden dzień, w którym zrobisz coś, czego nigdy nie zrobiłabyś w przeszłości. Świadomie i konsekwentnie staraj się to zrobić bez uprzedzeń, zdając sobie sprawę, że robisz to jako nowa „ja” z tu i teraz.

Dobrym pomysłem jest prowadzenie dziennika, w którym skupisz się na swojej zmianie. Jeśli będziesz tam wpisywała swoje wpadki z datą i okolicznościami, które je sprowokowały, to nauczysz się unikać starych wzorców i możesz być niemal, kimkolwiek zechcesz, jeśli tylko podejmiesz taki wybór. Jesteś sumą swoich wyborów i każde twoje „Taka jestem” może być zastąpione inną etykietką. Wciąż zadawaj sobie pytanie, kim jesteś i jak opisujesz siebie. Pomyśl o nowych, cudownych metkach, które możesz sobie wybrać. Sama. Nie pozwól, aby ci znów coś narzucano.

Najlepszą rzeczą w twoim życiu jest rozwój. Nie ma takiego zdarzenia, które by cię przed tym powstrzymało. Rozwód, strata, śmierć najbliższych – to są lekcje, a jeśli nie chcesz się na nich uczyć, umrzesz. Jeśli nie fizycznie, to psychicznie. Rozwój jest jedynym wyjściem. Przed tobą jest wciąż nieodkryta wiedza: czysta nauka, astronomia, historia, sztuka, literatura… Tak, żyłaś już mnóstwo razy i po wykorzystaniu miliona żyć poświęconych biologii, medycynie, teologii, geografii, historii i ekonomii możesz uczyć się innych rzeczy. Jest mnóstwo cudownych zajęć, o których nie masz zielonego pojęcia! To twoje „Taka jestem” jest demonem z piekła rodem, którego trzeba z ciebie wypędzić na zawsze.

p.s.

Nie piszcie do mnie  próśb o książki, których już nie ma w sprzedaży. Nie ma i nie będzie. Jeśli już je macie traktujcie jak białe kruki. Co prawda jeszcze są jakieś resztki w magazynie, ale nie wszystkich książek. Tych, których nie ma teraz w moim sklepie, już nigdy nie będzie. Przykro mi.

Artykuł Kim będziesz, gdy wyrzucisz swoje stare metki? pochodzi z serwisu Stanisław Andrzej Penksyk.

Zanim jednak wprowadzę kogoś na fale alfa i porozmawiam z jego podświadomością, mam obowiązek – i przyjemność – opowiedzieć o pewnym narzędziu. Starym jak moje znajomości. Dawno, dawno temu pracowaliśmy razem z Markiem Ławrynowiczem, dziś znanym i cenionym pisarzem. I to on właśnie nauczył mnie jak sobie radzić z drobnymi bieżącymi problemami. Bywało, że pisaliśmy jakiś tekst, a pisywaliśmy razem często, albo mieliśmy próbę kabaretu i nagle zadzwonił telefon. Ktoś ze znajomych prosił o jakąś drobnostkę np.: „Zadzwoń do Krzysia Kowalewskiego, może załatwi wejściówkę do teatru?”

Marek natychmiast rzucał wszystko i dzwonił. A ja się wściekałem: „Teraz? Nie możesz później?” A on z rozbrajającą prostotą odpowiadał: „Nie mogę, bo potem zapomnę.” No i tyle. Od tamtego dnia trzymam się tej zasady i polecam ją każdemu. Drobne sprawy? Załatwiajcie natychmiast. Bez gadania. Marku – dziękuję. Będę Ci wdzięczny do grobowej deski.

Mam też dla Was coś jeszcze – sugestię, którą stosuję podczas hipnozy, kiedy mózg patienta spokojnie płynie po falach alfa. Brzmi tak: „Każdego wieczora, przed zaśnięciem, będę wiedział, co mam zrobić następnego dnia, bo jestem zorganizowany, wydajny i działam efektywnie. Nadaję priorytety swoim zadaniom i realizuję je zgodnie z ich wagą. Podejmuję się najtrudniejszych zadań, bo mam wiedzę, umiejętności i wytrwałość, by pokonać wszelkie przeszkody. Jestem dumny z moich osiągnięć, które materializują się tu i teraz. Okazuję głęboką wdzięczność Polu za wsparcie. Nigdy nie kładę się spać bez planu na dzień następny, a zasypiając, czuję radosne oczekiwanie na ich realizację.”

To działa – naprawdę. Wkładam te słowa w podświadomość podczas hipnozy, ale działają także powtarzane samodzielnie przed snem. Bo wtedy też jesteś na falach alfa. Cisza wieczoru, miękkość poduszki – to doskonałe tło dla autosugestii, która zakorzenia się w Twoim wewnętrznym ogrodzie. I mam jeszcze jedno narzędzie. Medytację – potężną, a zarazem prostą. Ale o niej opowiem dopiero w poniedziałek. Bo w piątek przecież mamy cykl… „O co się martwisz?”

 p.s.

Dzisiejszy sucharek może być nawet piosenką na dzień dziadka, bo któż nie chciałby mieć dziadka który „gotuje zupki, smaży naleśniki”. Pierwowzorem bohatera tej piosenki był niezwykłe znany i popularny w latach dziewięćdziesiątych polityk. Dziś nie tylko dzieci o nim nic nie wiedzą. Wtedy także tego nie wiedziały, a mimo to śpiewały tę piosenkę ze słoneczną radością: DZIADEK JACEK

Artykuł „BO POTEM ZAPOMNĘ” – JEDNA Z METOD NA POKONANIE PROKRASTYNACJI pochodzi z serwisu Stanisław Andrzej Penksyk.