Inna sprawa, że kiedyś te zmiany we Wszechświecie następowały powoli, a teraz przyspieszają! Pędzą wręcz! I to nie tylko z prędkością światła, ale z impetem, który zdaje się przeczyć logice. Nawet nieuzbrojonym okiem to widać – stare miesza się z nowym, częstotliwości się nakładają. Jesteśmy w przejściu między wymiarami. Jakaś część ludzi już tego doświadczyła, i to, co inni nazywają cudem, oni uważają za efekt nieznanej technologii. I już nie przewiązują aż takiej wagi do swojego ciała, a swojej duszy do Kościoła. Zaczynają doświadczać nowych wrażeń, nowych emocji w nowej rzeczywistości.

To piękny moment. Wielka szansa. Czas wyzwolenia z Ego, przewartościowania wzorców, poczucia bezpieczeństwa. To inna wrażliwość – czas odczuwania. Odczuwamy wibracje, których kiedyś nie zauważaliśmy. Pamiętasz Wielką Sobotę? Jak się wtedy czuliście? Beznadziejnie, prawda? Za to w Wielką Niedzielę prawie nirwana! Zmieniły się wibracje! Co prawda malkontenci twierdzą, że akurat w Wielką Niedzielę przestali nas bombardować szkodliwymi częstotliwościami, ale ja wolę myśleć, że szklanka do połowy jest pełna i znaleźliśmy się w fazie ozdrowieńczej.

Dlatego właśnie zmieniamy nasze ścieżki kwantowe, aby dostroić się do światła. Nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy. To nie jest lekkie, łatwe i przyjemne, bo kiedy przychodzi nowe, stare musi się rozpaść. Warto pamiętać, że umysł to narzędzie, które zamyka energię w formie iluzji. Stąd te manipulacje medialne, aby zawładnąć naszymi umysłami, a kto zawładnie umysłem, ten trzyma emocje. Uczucia to przecież energia. Potężna! To one dają życie tym formom, które tworzymy na naszych nowych, kwantowych ścieżkach.

Mogę z czystym sumieniem napisać, że świadomie zmieniać ścieżkę życia można tylko przez zmianę wibracji. A najwyższą wibrację – niezmiennie, nieodwołalnie – ma miłość. Ta najprostsza. Bezwarunkowa. Kiedy zostawiasz za sobą ścieżkę lęku, złości i zawiści, to nawet nie wiesz, kiedy wchodzisz na ścieżkę światła. Pozostawiając za sobą starą ścieżkę lęków, przemocy i zawiści zaczynasz poznawać piękno świata. I o to chodzi! Żebyśmy się w końcu zakochali… w istnieniu.

p.s.

Dziś ostatecznie i nieodwołalnie upubliczniam ostatniego suchara z mojej kolekcji biesiadnej. Więcej nie ma – z czego zapewne ucieszą się jedni, a zasmucą inni. A na ten ostateczny koniec wybrałem Toast Polski. Podobno każdy Polak potrafi zaśpiewać hymn i sto lat – tak twierdzą socjologowie. Czy aby na pewno? Pierwsza zwrotka, a potem? Za moich czasów śpiewało się sto lat zawsze i długo. Polski śpiewany toast trwał dłużej niż słynne toasty gruzińskie! Nagrałem właśnie taki, jaki śpiewało się w moich stronach. Dla młodego pokolenia to będzie zupełna nowość, a młodzież w moim wieku może przypomni sobie stare biesiady z tamtych lat. TOAST POLSKI.

Artykuł ZMIENIASZ SWOJE ŻYCIE NAWET JEŚLI NIE MASZ O TYM POJĘCIA! pochodzi z serwisu Stanisław Andrzej Penksyk.

Jak już pisałem Grinberg nie tylko teoretyzował, ale także eksperymentował. Przeprowadzał na przykład testy telepatii, ale to jeszcze nic, bo zaczął pracować z meksykańskimi szamanami. To nie pierwszy naukowiec, który potraktował „duchowość” całkowicie serio i nauczył się „widzieć” bez oczu, leczyć intencją i manipulować rzeczywistością. Udowodnił, że dwa medytujące mózgi mogą się zsynchronizować! To z kolei doprowadziło go do porażającego wniosku: zsynchronizowany z Polem mózg każdego z nas jest w stanie zniszczyć rzeczywistość!

Doskonale wiecie, co od lat piszę o naszej rzeczywistości. Że żyjemy w matriksie! A Grinberg to udowodnił naukowo i doświadczalnie. Żyjemy w matriksie nie tylko metaforycznie. Żyjemy w matriksowej  konstrukcji energetycznej kształtowanej przez myśl zbiorową! I tu zaczyna się robić naprawdę ciekawie. Bo jeśli myśli miliardów ludzi formują świat, to kto kontroluje nasze myśli? Władza, media, religia? Jeśli wszyscy zaczęlibyśmy myśleć w energii miłości, cały ten system runąłby jak domek z kart.

Tylko że wtedy – jak na złość – Grinberg zniknął. Ot tak, 8 grudnia 1994 roku, rozpłynął się w powietrzu. Oficjalnych wyjaśnień brak, domysłów mnóstwo. Może ktoś uznał, że jego odkrycia są zbyt niewygodne? Bo przecież nie można dopuścić, by ludzie zdali sobie sprawę, jaką mają moc. Świat, w którym każdy wie, że jest Bogiem w swoim własnym wszechświecie, to świat, w którym nikt nie da się kontrolować. I co wtedy? Koniec religii, koniec strachu, koniec manipulacji!

Ale tu dochodzimy do najważniejszego pytania: co Ty zrobisz z tą wiedzą? Bo jeśli naprawdę masz moc kreowania rzeczywistości, to może czas przestać żyć według scenariusza napisanego przez innych? Może, zamiast karmić się lękiem, spróbować zmienić częstotliwość na coś bardziej optymistycznego? Skoro tak wielu ludzi boi się naszej mocy, to może naprawdę jest się czego bać? Tyle że nie my powinniśmy się bać – to oni powinni zacząć drżeć. Bo gdy świadomość się budzi, żadne kajdany nie są w stanie jej zatrzymać.

p.s.

Ta niezwykle stara pieśń ludowa (1838) bardzo mnie podniecała jako dziecko. Opowiadała o losach Maćka–pijaczka w sposób niezwykle dramatyczny. Gdy słuchałem jej w wykonaniu Jana Kiepury, miałem niezły, dziecięcy odlot pełen autentycznego strachu. Umarł Maciek, umarł już leży na desce, gdyby mu zagrali podskoczyłby jeszcze – śpiewał Kiepura, a moja nieokiełznana wyobraźnia widziała tańczącego trupa. To sentyment skłonił mnie do włączenia tej rdzennie polskiej piosenki do mojego zestawu piosenek biesiadnych. UMARŁ MACIEK, UMARŁ

Artykuł NAUKOWIEC, KTÓRY UDOWODNIŁ, ŻE MOŻNA STEROWAĆ RZECZYWISTOŚCIĄ ZNIKNĄŁ BEZ ŚLADU! pochodzi z serwisu Stanisław Andrzej Penksyk.